Transport tramwajowy w Pradze jest częścią miejskiej komunikacji zbiorowej. Według instytucji Pražská integrovaná doprava sieć tramwajowa liczy około 150 km i należy do najrozleglejszych w Europie.[2]
Początki komunikacji miejskiej
Pionierem regularnego przewozu osób w Pradze był furman Jakub Chocenský, który uzyskał koncesję na dwie linie omnibusowe. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XIX wieku po Pradze jeździło kilka spółek omnibusowych.[1] Symbolicznie początek miejskiej komunikacji zbiorowej datuje się od uroczystego otwarcia pierwszej linii praskiej kolei konnej, która prowadziła z Karlína od Invalidovny do mostu łańcuchowego cesarza Franciszka. Miała 3,4 km; na terenie Pragi była jednotorowa i miała mijanki, na obu przedmieściach dwutorowa, a pierwsza zajezdnia stała w Karlínie.[1]
Koleje elektryczne
Pierwszy czeski tramwaj elektryczny w Pradze uruchomił w dzielnicy Letná František Křižík; kolej zakończyła ruch 15 sierpnia 1900 roku. Křižík rozpoczął później ruch na pierwszej trasie prywatnej Kolei Elektrycznej Praga – Libeň – Vysočany. Matěj Hlaváček, burmistrz Košíř, rozpoczął ruch prywatnej Kolei Elektrycznej Smíchov – Košíře, a miasto Královské Vinohrady prowadziło własną miejską kolej elektryczną.[1] Przedsiębiorstwa Elektryczne otworzyły swoją pierwszą trasę i wspólnie z Královskými Vinohradami prowadziły linię okrężną Praga – Žižkov – Královské Vinohrady. Kolej konną przejęły 1 lipca 1898 roku i zaczęły ją elektryfikować.[1]
Ostatni przejazd tramwaju konnego po Moście Karola odbył się na odcinku między Křižovnické náměstí a Plac Małostrański. Następnie urzędowo wypróbowano pierwsze wozy nowego typu, których wygląd zaprojektował architekt Jan Kotěra i który wpłynął na praskie wozy tramwajowe na kilka dziesięcioleci. Dalej wprowadzono numerowane linie, pierwszy numer otrzymała linia nr 5, a w reformie taryfowej wprowadzono w sieci tramwajowej jednolite opłaty za przejazd.[1] Do ruchu włączono też wozy doczepne zwane „krasiny”, wyposażone w środkowe wejście i niski peron wejściowy, które były z pewną przesadą pierwszymi niskopodłogowymi pojazdami praskiej komunikacji miejskiej.[1]
Dzisiejszy ruch według Pražská integrovaná doprava
Według stron Pražská integrovaná doprava linie dzienne od 1 do 26 jeżdżą w godzinach od 5:00 do 24:00, w odstępach 8 minut w szczycie i 10 do 20 minut poza nim. Linie szkieletowe 9, 17 i 22 jeżdżą w odstępach dwukrotnie krótszych.[2] Linie nocne od 91 do 99 jeżdżą od 0:00 do 5:00 w odstępach 30 minut, a centralnym przystankiem przesiadkowym jest Lazarská.[2]
Linia historyczna 23 jest obsługiwana zabytkowymi tramwajami typów Tatra T2, T3 i T6 przez cały rok mniej więcej między 8:30 a 19:00 w odstępach półgodzinnych i obowiązują na niej zwykłe bilety Pražská integrovaná doprava. Linie turystyczne 41 i 42 jeżdżą w weekendy i święta państwowe mniej więcej między 10:00 a 18:00, linia 41 od wiosny do jesieni, a linia 42 przez cały rok; obowiązuje na nich osobna taryfa, a przewoźnikiem jest Dopravní podnik hlavního města Prahy.[2] Podane dane pochodzą ze stron Pražská integrovaná doprava i należy je zweryfikować na odpowiedniej stronie.[2]