Koh-i-noor Hardtmuth to czeska firma produkująca artykuły plastyczne, piśmiennicze i biurowe, której początki sięgają roku 1790. Główną fabrykę ma od 1848 roku w Czeskich Budziejowicach.

Fabryka Koh-I-Noor Hardtmuth przy ul. F. A. Gerstnera, Czeskie Budziejowice, 2008
Fabryka Koh-I-Noor Hardtmuth przy ul. F. A. Gerstnera, Czeskie Budziejowice, 2008Foto: Aktron, 2008 · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

Koh-i-noor Hardtmuth to czeska spółka oferująca artykuły plastyczne, pomoce twórcze dla dzieci, wyposażenie biurowe i towary upominkowe. Według jej strony założył ją w 1790 roku książęcy architekt dworski Joseph Hardtmuth. Firma ma siedzibę w Czeskich Budziejowicach, skąd jest w całości zarządzana.[1]

Początki i rodzina Hardtmuthów

Národní technické muzeum w katalogu wystawy przypomina, że Joseph Hardtmuth był architektem. Projektował budowle na terenie Lednicko-valtický areál, na przykład minaret i akwedukt w parku Lednický park oraz Belveder koło Valtic. Jednocześnie zajmował się przedsiębiorczością i wynalazkami, choć nie zdobył fachowego wykształcenia technicznego. Wymyślił sposób wytwarzania wkładów do ołówków z mniej wartościowego grafitu, wiedeńską kamionkę z glazurą bezołowiową, sztuczny pumeks i żółcień neapolitańską.[2]

Fabrykę ojca przejął Carl, najmłodszy z czterech braci, i w 1848 roku przeniósł ją do Czeskich Budziejowic, ponieważ w okolicy było dość potrzebnych surowców. Na początku pomagał mu starszy brat Ludwig, dlatego od 1828 roku przedsiębiorstwo nosiło nazwę L. & C. Hardtmuth od ich imion. Carl odniósł wielkie sukcesy handlowe, a cesarz Franciszek Józef I za zasługi nadał mu szlachectwo.[2]

Żółty ołówek i wynalazki

Rodzinne przedsiębiorstwo prowadził dalej syn Carla, Franz, który wprowadził szereg nowości oddziałujących także na konkurencję i całą branżę. W 1889 roku na rynek trafił ołówek Koh-i-noor w zupełnie niezwykłym żółtym kolorze, który szybko stał się znanym na całym świecie znakiem jakości. Franz skonstruował też tak zwany czeski młyn grafitowy, który pozwalał przetwarzać dotąd niewykorzystywany grafit krystaliczny zamiast amorficznego i według składu mieszanki określać twardość wkładu. Z tego powstała siedemnastostopniowa skala twardości, w której oznaczenie składa się z liter i cyfr.[2]

Firma podaje, że z jej fabryki pochodzą ważne innowacje w dziedzinie artykułów piśmienniczych: wkład z grafitu i gliny opatentowany już w 1802 roku, zasada maszynowej produkcji ołówków i podział ołówków grafitowych według twardości od 8B do 10H, które później przejęli także inni producenci jako światowy standard. W 1900 roku żółty ołówek 1500 otrzymał na paryskim Grand Prix znaczące wyróżnienie.[1] W dwudziestym wieku rodzina według katalogu musiała zmierzyć się z końcem monarchii habsburskiej, utratą prestiżu społecznego i sporami narodowościowymi z powodu niemieckiego pochodzenia.[2]

Produkcja i sprzedaż według strony firmy

Według strony spółki fabryka w Czeskich Budziejowicach działa od 1848 roku i nadal wytwarza najwięcej towarów. Kolejne zakłady leżą w Městcu Králové, Broumovie i Milevsku, tak że większość produkcji można określić jako czeską; wyjątkiem są flamastry z Bułgarii. W Czechach sprzedaje blisko sto własnych sklepów spółki zależnej Koh-i-noor Hardtmuth Trade. Zagraniczne oddziały firma podaje na Słowacji, w Niemczech, Polsce, Włoszech, Rumunii i Bułgarii, a eksportuje do ponad dziewięćdziesięciu krajów.[1]

Potomkom Hardtmuthów przedsiębiorstwo już nie należy. Jest to prywatna firma rodziny Bříza, na której czele stoi prezes zarządu Vlastislav Bříza senior. Formalnie należy do holdingu Koh-i-noor, który oprócz przemysłu konsumpcyjnego obejmuje ochronę zdrowia, energetykę, przemysł motoryzacyjny i budowę maszyn, gastronomię i nieruchomości.[1]

Właściciele w czasach nowszych

Dziennik Hospodářské noviny podaje, że Vlastislav Bříza zaczął pracę w Koh-i-noorze w czasach socjalizmu jako konstruktor. Od 1994 roku kierował zakładem dla przedsiębiorcy Petra Kellnera, a w 2000 roku kupił go od niego. Według gazety grupa oprócz wytwórni ołówków obejmowała produkcję wyrobów medycznych, dystrybucję paliw i dział narzędziowy, a należało do niej także kilka hoteli w południowych Czechach. Rodzina skupiła się na rozwoju części maszynowej, w której nabyła firmy Ponas i Ronas, a według gazety doszła też brneńska firma Formex. Konkurs Przedsiębiorca Roku, organizowany przez spółkę Ernst & Young, Bříza wygrał w 2014 roku.[3]

Źródła

  1. Koh-i-noor Hardtmuth
  2. Národní technické muzeum
  3. Hospodářské noviny