Lednicko-valtický areál to rozległy krajobraz kulturowy wokół zamków Lednice i Valtice w Kraju południowomorawskim. Na Listę światowego dziedzictwa został wpisany w 1996 roku.[2] Národní památkový ústav podaje, że areał zbudował głównie ród Liechtensteinów w XVIII i XIX wieku.[2] Zamek państwowy Lednice podaje, że areał powstawał przez stulecia z inicjatywy tego rodu na powierzchni prawie 300 km², gdzie przenikają się przyroda z architekturą oraz zamysły artystyczne z gospodarczym wykorzystaniem krajobrazu.[1]
Zamki
Główne budowle to zamki w Lednicach i w Valticach, które otaczają wielkie parki. Zamek lednicki był pierwotnie barokowy, a w latach 1846–1858 otrzymał romantyczną neogotycką postać według projektu Georga Wingelmüllera. Do jego znaczących elementów należy palmiarnia, którą Wingelmüller zaprojektował w latach 1843–1845, oraz monumentalne barokowe ujeżdżalnie Johanna Bernharda Fischera z Erlachu z lat 1688–1699. Zamek w Valticach przekształcał się stopniowo w dzisiejszą barokową postać w ciągu XVII wieku.[2]
Krajobrazem biegną aleje i leżą w nim stawy, kompleksy leśne oraz rozległe tereny rolne, głównie winnice. Do areału należy też wiele małych romantycznych budowli, tak zwanych salet, które dobrze wpisują się w krajobraz.[2]
Budowle w krajobrazie
Zamek Lednice opisuje na swoich stronach system budowli, które razem tworzą całość o światowym znaczeniu.[1] Należą do nich następujące budowle.
Belweder był budowany w latach 1803–1806 według projektu liechtensteińskiego architekta Josepha Hardtmutha jako szczególny okręg rekreacyjny przeznaczony do podziwiania widoków, a wnętrza pomalował Joseph Langenhöffel. Obelisk z 1798 roku, który zaprojektował Josef Hardtmuth, upamiętnia pokój Francji z Austrią z 1797 roku. Rendez-vous w kształcie rzymskiego łuku triumfalnego zaprojektował w latach 1810–1813 Josef Hardtmuth, a zbudował Josef Poppelack. Pohansko to klasycystyczna budowla na planie prostokąta z lat 1810–1812, powstała na stanowisku archeologicznym.[1]
Kolumnada Reistna z lat 1816–1817 dominuje w krajobrazie nad Valticami. Zameczek graniczny, klasycystyczną budowlę z lat 1825–1826, zbudował Josef Poppelack według projektu Franza Engela. Pałacyk Świątynia Trzech Gracji z lat 1825–1827 jest również dziełem wiedeńskiego architekta Josefa Franza Engela. Dom Mauretański to pierwotnie obiekt techniczny z XVIII wieku, rozbudowany i przekształcony w stylu mauretańskim w drugiej ćwierci XIX wieku. Z tego samego czasu pochodzi Zameczek myśliwski przy lesie na wschód od zamku Lednice. Kolejne budowle to Świątynia Apolla z kolumnadą z widokiem na Mlýnský rybník, Zameczek nad stawem, który pierwotnie służył spotkaniom myśliwych przed polowaniem na ryby i ptactwo, neogotycka kaplica św. Huberta i Nowy Dwór, prototyp wzorcowego folwarku.[1]
W Lednicach stoi też kościół św. Jakuba Starszego, który jest skrzydłem przylegającym do południowej fasady zamku i służy jako kościół parafialny, oraz neogotycka Fontanna Jubileuszowa z drugiej połowy XIX wieku autorstwa liechtensteińskiego architekta Karla Weinbrennera.[1]
Stawy
Stawy między Lednicami, Valticami i Mikulovem zakładano już od XV wieku. Mlýnský rybník zdobi Świątynia Apolla na wzgórzu, nad środkowym stawem stoi Zameczek nad stawem, który jest według stron ważny dla ornitologów, a na wzniesieniach wyrastają Świątynia Trzech Gracji i Nowy Dwór.[1]