Tábor jest miastem w południowych Czechach, którego historyczne jądro powstało na ostrodze nad Lužnicí, gdzie w XIII wieku stało miasto królewskie i zamek Hradiště i gdzie w 1420 roku husyci założyli siedzibę swojego ruchu.
Historyczne jądro Tábora leży na ostrodze nad rzeką Lužnicí w południowych Czechach. Ostroga ma kształt w przybliżeniu pięcioboczny, jest długa na około 500 metrów i szeroka na około 400 metrów, opada ku południowemu zachodowi i stromo wznosi się na wysokość 60 metrów nad dolinę rzeki. Od południowego wschodu i południowego zachodu chroni ją głęboka dolina Lužnice, od północy i zachodu równie głęboka dolina Tismenického potoka. Dzięki takiemu położeniu było to miejsce naturalnie ufortyfikowane [1].
Najstarsze osadnictwo
Znaleziska archeologiczne dowodzą, że ostroga była zasiedlona już w pradziejach, jednak dokładniejsze poznanie tego okresu nadal jest niemożliwe. Pewne jest, że od XIII wieku istniało tu osadnictwo średniowieczne [1].
Witkowcowie i Przemysł Ottokar II
Zainteresowanie miejscem wykazali najpierw Witkowcowie, najpotężniejszy ród szlachecki w Czechach, a następnie także król Przemysł Ottokar II. Spór między władcą a Witkowcami doprowadził do tego, że król zajął Witkowcom majątek i w latach 1270–1272 założył tu miasto królewskie z zamkiem. Witkowska faza osadnictwa jest udokumentowana wzmianką o braciach Konradzie i Hněvku z Hradiště z 1267 roku, którzy byli prawdopodobnie wasalami Oldřicha z Hradca. Pośrednio potwierdza ją także przydomek Vítka z Klokot z pierwszej połowy XIII wieku [1].
Z fazy przemyślidzkiej pochodzi większość dotychczas archeologicznie stwierdzonych obiektów i warstw na powierzchni około siedemnastu hektarów, którą zajmuje historyczne jądro Tábora. W tym czasie zbudowano kamienny zamek, którego wykonanie różniło się od przeważnie drewnianej zabudowy miejskiej. Miasto miało prawdopodobnie regularny plan szachownicy, którego ślady są częściowo widoczne w dzisiejszej krętej sieci ulic, choć później przekształciło je osadnictwo husyckie. Plan ten wiązał się z polityką lokacyjną Przemysła Ottokara II i choć nigdy nie został w pełni zrealizowany, wpłynął na dalszy rozwój układu miasta [1].
Upadek i opuszczenie miasta
Miasto zostało zniszczone i opuszczone około 1276 roku podczas buntu Witkowców. Po tym upadku zasiedlona pozostała tylko niewielka część ostrogi, której dominantą nadal był zamek. Zamek trzymali od połowy XIV wieku prawdopodobnie panowie z Ústí, a pierwsza pisemna wzmianka o nim pochodzi z 1370 roku. W XIV wieku niedaleko zamku zbudowano także kościół śś. Filipa i Jakuba, wspomniany po raz pierwszy w źródłach pisanych w 1388 roku [1].
Założenie husyckiego Tábora
Powierzchnia ostrogi z pozostałościami zamku i zaginionego miasta Hradiště pozostawała pusta przez prawie 150 lat. Strategiczne położenie nad Lužnicí nie poszło jednak w zapomnienie i w 1420 roku wykorzystano je do założenia ośrodka władzy ruchu husyckiego, nazwanego Hradiště hory Tábor, a później w skrócie Tábor. W lutym 1420 roku w pozostałościach dawnego osadnictwa osiedlili się zwolennicy kielicha, którzy przybyli głównie z Sezimova Ústí i innych miejsc i szukali tu schronienia [1].
Chronologia
- — Kraj południowoczeski rozpoczął 30 września 2026 roku budowę przeniesienia drogi II/137 między Táborem a Slapami, której częścią będzie nowy most przez Lužnici i na którą kraj wyda ponad 853 miliony koron. → Deník: České Budějovice / Jižní Čechy Budějcká Drbna
Strony, które tu odsyłają
- Rozpoczęcie budowy obwodnicy drogi II/137 między Táborem a Slapy
- Terezín
- Wypadek motocykla na drodze I/19 koło Pelhřimova 4 października 2026 roku