Zamek państwowy w Lednice na południowych Morawach jest częścią Lednicko-valtický areál wpisanego na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.
.JPG)
Zamek państwowy Lednice to zamek w gminie Lednice na południowych Morawach, część Lednicko-valtický areál. Pierwotnie średniowieczna siedziba jest dziś zarządzana przez Národní památkový ústav i należy do najczęściej odwiedzanych zabytków w kraju.[1]
Status i zarządzanie
Zamek jest od 1945 roku własnością państwa. Zarządza nim Ministerstvo kultury ČR, a wykonuje to Národní památkový ústav, terytorialny zarząd zabytków w Kromieryżu. Neogotycka przebudowa w XIX wieku uczyniła z niego romantyczną rezydencję w rozległym parku o powierzchni prawie 200 hektarów. Według strony zamku zwiedzający znajdzie w nim palmiarnię, wenecką fontannę, rzymski akwedukt, chiński pawilon, minaret i sztuczną ruinę Janův hrad. Dzięki połączeniu budowli z krajobrazem ukształtowanym przez człowieka cały Lednicko-valtický areál został w 1996 roku wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.[1]
Od warowni do zamku
Pierwsza wiadomość historyczna o tym miejscu pochodzi z 1222 roku. Stała tu wówczas zapewne gotycka warownia z folwarkiem, którą w 1249 roku król Wacław I nadał austriackiemu szlachcicowi Sigfriedowi Sirotkovi.[1]
W XVI wieku kazał według tekstu zapewne Hartmann II Liechtenstein rozebrać średniowieczną warownię wodną i zbudować renesansowy zamek. Pod koniec XVII wieku i ten został rozebrany i powstała barokowa rezydencja z dużym architektonicznie ukształtowanym ogrodem oraz monumentalną ujeżdżalnią według projektu Johanna Bernharda Fischera von Erlacha; ujeżdżalnia zachowała się w przybliżeniu w pierwotnej postaci. Po połowie XVIII wieku zamek przeszedł kolejną przebudowę, a w 1815 roku usunięto przednie trakty budynku barokowego.[1]
Dzisiejszy wygląd powstał w latach 1846–1858. Książę Alojzy II Liechtenstein uznał wówczas Wiedeń za nieodpowiednie miejsce na letnie uroczystości i dlatego kazał przebudować Lednice na reprezentacyjną rezydencję letnią w duchu angielskiej gotyki.[1]
Wnętrza
Sale reprezentacyjne na parterze służyły wielkim spotkaniom europejskiej szlachty. Mają rzeźbione sufity, drewniane boazerie ścian i wybrane umeblowanie; dziś tworzą pierwszą trasę zwiedzania. Na pierwszym piętrze znajdują się prywatne pokoje Liechtensteinów, na drugim piętrze pokoje dzieci i ich guwernantek wraz z muzeum kukiełek Milana Knížáka.[1]
Ród Liechtensteinów
Liechtensteinowie posiadali Lednice od 1322 do 1945 roku, kiedy ich majątek został skonfiskowany, czyli przez ponad sześć stuleci. Pochodzili ze Styrii i stopniowo zdobywali grunty po obu stronach granicy morawsko-austriackiej. Ich pozycja na Morawach zmieniła się zasadniczo za braci Karola, Maksymiliana i Gundakara; Karol i Maksymilian zdobyli drogą małżeństw bogactwo rodu Černohorských z Boskovic. Bracia przeszli z luteranizmu na katolicyzm. Karol, działający na dworze Rudolfa II, został w 1604 roku hetmanem krajowym na Morawach, a w 1608 roku został podniesiony do stanu książęcego, otrzymując księstwo opawskie. Dziedziczny tytuł książęcy ród otrzymał 20 grudnia 1608 roku jako pierwszy w ziemiach Korony Czeskiej.[2]
Po bitwie na Białej Górze i klęsce powstania stanowego w 1620 roku ród przez skupowanie skonfiskowanych majątków zdobył pozycję najbogatszego rodu morawskiego. Duży majątek ziemski umożliwił mu rozległą działalność budowlaną w Lednicach.[1]