Klasztor Strahowski jest klasztorem premonstratensów w Pradze na Strahovie, założonym przez biskupa ołomunieckiego Jindřicha Zdíka po jego pielgrzymce do Ziemi Świętej w roku 1138.
.jpg)
Klasztor Strahowski jest klasztorem kanoników regularnych, później premonstratensów, w Pradze na Strahovie. Jego założenie wiąże się z biskupem ołomunieckim Jindřichem Zdíkiem, który podjął ten krok po powrocie z pielgrzymki do Ziemi Świętej w roku 1138.[1]
Założenie
Biskup Jindřich Zdík postanowił po pielgrzymce założyć w Pradze klasztor kanoników regularnych. Z pomocą praskich biskupów i władców powstał klasztor w miejscu zwanym Strahov.[1] Według źródła ten pierwszy klasztor „nie prosperował zbyt dobrze”.[1] Dopiero w roku 1143 przybyli na Strahov premonstratensi z reńskiego Steinfeld i od tego czasu wspólnota zakonna zaczęła w tym miejscu pomyślnie się rozwijać.[1]
Dokument fundacyjny
Oryginał dokumentu fundacyjnego Klasztoru Strahowskiego się nie zachował.[1] Najstarszy znany odpis dokumentu pochodzi z roku 1410 i jest niekompletny.[1] Jego łacińskie brzmienie zostało wydane w edycji Codex diplomaticus et epistolaris Regni Bohemiae, tom I, numer 156.[1]
Tekst dokumentu opisuje pielgrzymkę biskupa do Jerozolimy i jego decyzję poświęcenia się życiu zakonnemu. Jindřich Zdík opisuje w nim, jak po odwiedzeniu Grobu Pańskiego i innych świętych miejsc postanowił „zrzucić starego człowieka z jego uczynkami” i służyć Bogu „pod regułą świętego Ojca Augustyna”.[1] Po powrocie z Jerozolimy oznajmił swój zamiar patriarsze i braciom służącym przy grobie Odkupiciela, a następnie wrócił do domu, aby założyć klasztor.[1]
Przynależność zakonna
Klasztor jest związany z zakonem premonstratensów, którzy przybyli na Strahov z klasztoru w Steinfeld w Nadrenii w roku 1143.[1] Źródło, z którego wywodzi się tekst, jest wydawane przez instytucję określającą się jako Královská kanonie premonstrátů na Strahově.[1]