W nocy z 20 na 21 sierpnia 1968 roku na terytorium Czechosłowacji wkroczyły wojska Związku Radzieckiego, Polski, Węgier i Bułgarii, co rozpoczęło okupację kraju, której skutki trwały do 1991 roku.
Inwazja wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację odbyła się w nocy z 20 na 21 sierpnia 1968 roku na terytorium ówczesnej Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej (Czechosłowacja). Wzięły w niej udział siły zbrojne Związku Radzieckiego, Polski, Węgier i Bułgarii[1]. Niemiecka Republika Demokratyczna popierała inwazję, ale nie uczestniczyła w niej militarnie[1]. Rumunia i Albania, inne państwa członkowskie Układu Warszawskiego, nie brały udziału w operacji[1].
Cele i pierwsze godziny okupacji
Pierwszym celem wojsk okupacyjnych było zajęcie strategicznych miejsc w całym kraju i niedopuszczenie do oporu ze strony Czechosłowackiej Armii Ludowej[1]. Inwazja od samego początku spotykała się ze spontanicznym oporem ludności i z demonstracjami, w które włączyły się wszystkie warstwy społeczeństwa[1].
Ofiary wśród ludności cywilnej
Okupacja pociągnęła za sobą śmierć cywilów. Do końca 1968 roku zginęło 137 osób, około 500 osób odniosło ciężkie obrażenia, a bliżej nieokreślona liczba mieszkańców została lekko ranna[1].
Wycofanie wojsk okupacyjnych
Do 4 listopada 1968 roku terytorium Czechosłowacji opuściły jednostki większości uczestniczących armii, czyli polskiej, węgierskiej i bułgarskiej[1]. Armia radziecka w odróżnieniu od nich pozostała w kraju do 1991 roku[1].
Dokumentacja wydarzenia
Vojenský historický ústav Praha przechowuje w swoich zbiorach zdjęcie z epoki przedstawiające kolumnę czołgów okupacyjnych stojącą na ulicy jednego z czechosłowackich miast w sierpniu 1968 roku[1]. Zdjęcie trafiło do zbiorów instytutu po 1989 roku[1].