Carlo Lurago był architektem i budowniczym, który współtworzył barokowy wygląd kilku praskich budowli.
Národní památkový ústav wymienia go wśród osób, które uczestniczyły w powstaniu Clementinum. Około 1650 roku wraz z rzeźbiarzem Janem Jiřím Bendlem brał udział w przebudowie wnętrz i fasady Kostel Nejsvětějšího Salvátora w stylu wczesnobarokowym. Sam Kostel Nejsvětějšího Salvátora powstawał w dwóch etapach: w latach 1578-1582 według projektu Marca Fontany oraz w latach 1600-1601, na podstawie gotyckiego prezbiterium kościoła dominikańskiego św. Klemensa (kostel svatého Klimenta). [1]
Na obecnych umocnieniach Wyszehradu w Pradze rozpoczął prace budowlane w 1653 roku; od 1656 roku budową kierował Gion Decapaoli. Brama Leopolda (Leopoldova brána), ukończona do 1672 roku, powstała prawdopodobnie według projektu Lurago. Według strony internetowej czeskiego wielkiego przeoratu Zakonu Maltańskiego należał do architektów, którzy stali za barokową przebudową Kościół Najświętszej Marii Panny pod Łańcuchem.