„Směšné lásky” to zbiór opowiadań pisarza Milana Kundery. Autor uważa go według Český rozhlas za początek swojej twórczości, a powstał on z poznania, że dorosłość oznacza umiejętność odsunięcia się od świata i dostrzeżenia jego śmieszności.[1]
Powstanie i kształt zbioru
Pierwsze opowiadanie swojego życia, „Ja, smutny Bóg”, napisał Kundera według własnych słów z wywiadu z 2008 roku w 1958 roku, gdy miał 29 lat, w ciągu jednego lub dwóch dni jako odpoczynek od pracy nad sztuką „Majitelé klíčů”.[1] Z pierwotnych dziesięciu opowiadań autor później usunął trzy, wśród nich właśnie to, więc w ostatecznej wersji książkowej go brakuje.[1]
Adaptacja radiowa
Český rozhlas Brno przygotował dźwiękową wersję całego zbioru, nad którą pracowano od 1992 roku, gdy Kundera przeczytał w Paryżu fragment opowiadania „Złote jabłko wiecznego pragnienia”. Ukończono ją po szesnastu latach, w 2008 roku.[1] Wersja radiowa zawiera osiem opowiadań, czyli o jedno więcej niż ostatnie wydanie książkowe, ponieważ autor udostępnił do adaptacji radiowej także opowiadanie „Ja, smutny Bóg”.[1] Reżyserował Antonín Přidal, opowiadania czytali Igor Bareš, Ladislav Lakomý, František Derfler, Jan Kolařík i sam Přidal. Autor postawił warunek, że w nieskróconych opowiadaniach nie zabrzmi nic poza słowem mówionym.[1]
Stacja Wełtawa wyemitowała opowiadanie „Złote jabłko wiecznego pragnienia” we własnej interpretacji autora 1 kwietnia 2014 roku, a kolejne opowiadania z wersji radiowej udostępniła na stronie internetowej na czternaście dni.[1]
Źródła
- Český rozhlas — 15 kwietnia 2014