Dopravní podnik města Brna, a. s., to spółka akcyjna miasta statutowego Brno, której głównym zadaniem jest zapewnianie transportu zbiorowego na terenie miasta. Obsługuje transport tramwajowy, autobusowy i trolejbusowy, a także żeglugę na zbiorniku Brněnská přehrada.[1]
Działalność
Przedsiębiorstwo podaje, że obsługę komunikacyjną Brna zapewnia nieprzerwanie, czyli 24 godziny na dobę i siedem dni w tygodniu, a w razie potrzeby reaguje na zdarzenia nadzwyczajne.[1] Zarządza także zbiorem zabytkowych i retro pojazdów i go powiększa. Pasażerowie mogą nimi jechać na regularnych liniach sezonowych albo zamówić je na przejazdy prywatne.[1] W wizji i polityce przedsiębiorstwo podkreśla obsługę pasażerów, wspieranie rozwoju zawodowego pracowników i niezawodność wobec miasta.[1]
Kolej konna
Komunikacja miejska w Brnie rozpoczęła się 17 sierpnia 1869 roku uruchomieniem pierwszej kolei konnej na obecnym terytorium Czech. Brno było po Wiedniu i Budapeszcie trzecim miastem ówczesnej monarchii austro-węgierskiej z takim transportem. Na pierwszej trasie z Moravské náměstí do Královo Pole jeździło sześć wozów w piętnastominutowych odstępach. W 1870 roku działało już 52 wozy na czterech trasach i jednym bocznicowym torze towarowym, a do sieci należały trzy zajezdnie w Pisárkach, w Královo Pole i przy ulicy Raduitova (Marešova).[1] Kolej konna jeździła, z przerwą w latach 1875–1876, do 1881 roku, kiedy ruch wstrzymano z powodu nierentowności.[1]
Ruch parowy
Parowa kolej uliczna rozpoczęła ruch 24 maja 1884 roku na trasie od Pisárek do Královo Pole i jeszcze tego samego roku została przedłużona o odcinek od ulicy Václavská do Cmentarza Centralnego w Brnie. Stopniowo wprowadzono 15 lokomotyw i 31 wagonów doczepnych, a dwa lata później powstała nowa spółka.[1] Ruch parowy nie zniknął także po elektryfikacji przewozów osobowych. Liczba lokomotyw zmalała do czterech, które służyły w towarowym ruchu bocznicowym, a w ruchu osobowym można było ich używać podczas przerw w zasilaniu albo w niedziele i święta.[1] Ostatnia lokomotywa Caroline, dziś eksponat Technické muzeum v Brně, woziła wagony towarowe ulicami do lutego 1926 roku, kiedy przeniesiono ją na bocznicę Zbrojovki połączoną z siecią ČSD. Drugi etap ruchu parowego nastąpił w latach czterdziestych po przyłączeniu kolei lokalnej Brno–Líšeň do Společnost brněnských elektrických pouličních drah.[1]
Ruch elektryczny
Budowa kolei ulicznej z napędem elektrycznym rozpoczęła się w 1900 roku, a ruch uruchomiono 21 czerwca tego samego roku.[1]