Czeska Rada Narodowa była organem ustawodawczym Republiki Czeskiej w okresie wspólnego państwa ze Słowacją. 21 czerwca 1991 roku uchwaliła ustawę, na mocy której utworzono Policja Republiki Czeskiej.[1]
Po rozpadzie Czechosłowacji z końcem 1992 roku jej następcą stała się Izba Poselska, która aż do pierwszych wyborów do Senatu w 1996 roku wykonywała także uprawnienia Senatu.[2] Izba jest izbą niższą Parlamentu Republiki Czeskiej, a posłowie muszą mieć więcej niż dwadzieścia jeden lat. [2] Izba Poselska liczy 200 posłów, wybieranych na cztery lata w systemie proporcjonalnym. [2] Mieści się w pałacach praskiej Małej Strany, a jej centrum jest Thunovský palác przy ulicy Sněmovní. [2] Do kompleksu Izby należą ponadto Palác Smiřických, Šternberský palác i szereg okolicznych domów. [2]
Posłowie są przydzielani do komisji i komitetów oraz mogą tworzyć kluby, do których założenia potrzeba co najmniej dziesięciu posłów. [2]
Izbę Poselską może rozwiązać wyłącznie prezydent republiki w przypadkach określonych w konstytucji, najpóźniej na trzy miesiące przed końcem kadencji. [2]
Do uchwalenia ustawy wystarcza Izbie głosy bezwzględnej większości wszystkich posłów, także w razie zwrócenia lub odrzucenia ustawy przez Senat albo weta prezydenta. [2]
Ustawę budżetową rozpatruje wyłącznie Izba Poselska i tylko ona może wyrazić rządowi wotum zaufania lub nieufności. [2]