Ustawy asanacyjne zostały przyjęte 11 lutego 1893 roku i obowiązywały do kwietnia 1943 roku.[1] Na ich podstawie przeprowadzono praską asanację, podczas której zniknęło prawie 470 domów i duża część Židovského Města wraz z trzema synagogami. W miejscu części zburzonej zabudowy powstały nowe domy oraz ulica Pařížská.[1]
Za pierwotne motywy asanacji Klub Za starou Prahu uważa zły stan budowlany i higieniczny Josefova oraz jego położenie w pobliżu Rynku Staromiejskiego. Już w 1883 roku kolegium starszych gminnych przeforsowało powołanie komisji, która miała zajmować się warunkami higienicznymi w Josefovie.[2] Wyjątkowe położenie Josefova przy Rynku Staromiejskim było wówczas według interpretacji Klubu postrzegane głównie z punktu widzenia reprezentacji miasta, a nie przedsiębiorczości budowlanej. [2] Jeszcze w 1887 roku czasopismo Zlatá Praha opisało Josefov jako najbardziej zaniedbany zakątek, którego rzekomo nie trzeba szukać w Stambule, bo leży pośrodku stolicy. [2]