Uniwersytet Pardubicki to uczelnia wyższa typu uniwersyteckiego w Pardubicach. Według jej strony internetowej w ciągu ponad siedemdziesięciu pięciu lat istnienia z jednokierunkowej szkoły wyższej stała się nowoczesną instytucją edukacyjną. Jej dzieje są ściśle związane z rozwojem sieci transportowej oraz przemysłu spożywczego, maszynowego i chemicznego miasta i regionu.[1]
Powstanie uczelni
Jesienią 1945 roku, kilka miesięcy po zakończeniu drugiej wojny światowej, pardubickie zakłady chemiczne wpadły na pomysł założenia Wyższej Szkoły Chemicznej bezpośrednio w Pardubicach. Utworzyć ją udało się dopiero pięć lat później, 27 czerwca 1950 roku, decyzją rządu czechosłowackiego. Zajęcia rozpoczęły się 15 października 1950 roku w zaadaptowanych pomieszczeniach szkoły zawodowej piekarsko-cukierniczej. Na czele nowej uczelni stał dziekan Vilém Santholzer.[1]
W kolejnym roku akademickim uczelnia otrzymała do użytkowania budynek dawnej państwowej szkoły przemysłowej na placu Legionów Czechosłowackich. Budynek niedawno przeszedł gruntowną rekonstrukcję i do dziś jest ważnym kompleksem uniwersytetu. Służy Wydziałowi Elektrotechniki i Informatyki, Centrum Materiałów i Nanotechnologii oraz innej działalności dydaktycznej i twórczej, głównie dla doktorantów.[1]
Wyższa Szkoła Chemiczno-Technologiczna
W listopadzie 1953 roku zmienił się status uczelni. Na mocy rozporządzenia rządu powstała Wyższa Szkoła Chemiczno-Technologiczna, w Pardubicach skracana VŠChT, a jej rektorem został Jiří Klikorka. Uniwersytet podaje, że oprócz niego na uczelni działali inni wybitni naukowcy i pedagodzy, na przykład Miroslav Jureček, twórca czeskiej szkoły analizy organicznej, oraz analityk Jan Wanka. Wspólnie z innymi specjalistami założyli pierwsze wyspecjalizowane katedry.[1]
Uczelnia w Pardubicach, nazywanych miastem chemii, szybko się rozwijała. Pierwotnie czteroletnie studia zostały wydłużone do pięciu lat, a studenci mogli wybierać spośród siedmiu specjalizacji z chemii i chemii technicznej, których liczba później się podwoiła. Z powodu rosnącej liczby studentów i nauczycieli konieczne było zapewnienie kolejnych sal wykładowych i laboratoriów. Budowa zaplecza trwała ponad piętnaście lat. Na początku lat sześćdziesiątych na skraju miasta powstał pawilon dla katedr technologicznych, a do zabytkowego budynku w centrum dobudowano skrzydło północne i zachodnie. Na prawym brzegu Łaby zbudowano nowe domy studenckie, stołówkę i obiekty sportowe, które służą studentom do dziś.[1]
Wydziały po 1991 roku
Ważnym kamieniem milowym był 17 stycznia 1991 roku, kiedy przyjęto nowy statut. Po raz pierwszy zapisano w nim istnienie dwóch wydziałów, Wydziału Chemiczno-Technologicznego i nowo utworzonego Wydziału Administracji Terytorialnej, podstawy przyszłego uniwersytetu. Wydział Administracji Terytorialnej odpowiadał na zapotrzebowanie na wykwalifikowanych specjalistów dla administracji państwowej i samorządu oraz dla nowo powstających prywatnych firm, a w 1993 roku został przemianowany na Wydział Ekonomiczno-Administracyjny.[1]