Ema Destinnová (1878–1930) była czeską śpiewaczką operową, która występowała na czołowych scenach europejskich i amerykańskich i mieszkała na zamku w Stráži nad Nežárkou.

Ema Destinnová była czeską śpiewaczką operową. Urodziła się w 1878 roku w Pradze, a zmarła w 1930 roku w Czeskich Budziejowicach. Śpiewała na scenach operowych w Europie i za oceanem, a u szczytu kariery osiadła na zamku w Stráži nad Nežárkou. [1] Poza śpiewem zajmowała się aktorstwem i pisała. [1]
Pochodzenie i przygotowanie
Urodziła się jako Emilie Pavlína Kittlová w zamożnej rodzinie, dobrze znanej w praskim środowisku patriotycznym. [1] Głos odziedziczyła według źródła po matce, która krótko uczyła się śpiewu i miała angaż w paryskiej operze. Ojciec dbał o talent muzyczny córki i zapewnił jej naukę u nauczycieli. Śpiewu uczyła ją Marie Loewe-Destinn, od której później przejęła pseudonim artystyczny. Ojciec zapisał ją także do szkoły dramatycznej przy Teatrze Narodowym w Pradze, gdzie prowadziła ją aktorka Otýlie Sklenářová-Malá. [1] Dla amatorów napisała kilka sztuk, a część z nich wystawiano w Pradze i w Stráži. [1]
Berlin
Przed dyrektorem praskiego Teatru Narodowego w Pradze F. A. Šubertem nie odniosła według źródła zasłużonego sukcesu. Potem nastąpiła próba w operze drezdeńskiej, a sukces przyszedł w Berlinie, w Operze Dworskiej. [1] Zadebiutowała tam rolą Santuzzy w operze Mascagniego Rycerskość wieśniacza. Potem przyszły role Elżbiety w Tannhäuserze Wagnera, tytułowej Carmen w operze Bizeta, Walentyny w Hugenotach Meyerbeera, Seliki w jego Afrykance i tytułowa rola w Mignon Thomasa. [1] Dnia 10 września 1898 roku cesarz Wilhelm II zatwierdził ją jako pierwszy sopran dramatyczny berlińskiej Opery Dworskiej. [1] W ciągu dziesięciu sezonów przygotowała tam 43 role i zaśpiewała w 706 przedstawieniach, między innymi na światowej prapremierze Salome Straussa. [1]
Inne sceny
Po Berlinie występowała także w Bayreuth na scenie teatru Wagnera, w Moguncji, Frankfurcie, Monachium, w Wielkiej Operze w Paryżu i w praskim Teatrze Narodowym w Pradze. [1] W londyńskiej Royal Opera House Covent Garden zadebiutowała 2 maja 1904 roku w roli Donny Anny w operze Mozarta Don Giovanni. W Londynie po raz pierwszy spotkała się z partnerem Enrico Carusem. [1] Szczytem jej kariery był według źródła pobyt w nowojorskiej Metropolitan Opera. Wcześniej odbyła w praskim Teatrze Narodowym w Pradze cykl występów gościnnych. [1]
Zamek w Stráži nad Nežárkou
W Stráži nad Nežárkou osiadła u szczytu swojej sławy, a miasteczko jest dzięki niej w kręgach kulturalnych znane do dziś. Według strony miasta wracała tam z podróży po scenach operowych w Europie i za morzem. Lubiła drzewa i wodę, nauczyła się wędkować i spędzała godziny z wędką na Leštinie, na Nové řece. [1] Do zamku dokupiła później młyn i willę za zamkiem. Majątek obejmował także lasy, kilka stawów, browar i gorzelnię i wymagał stałego nadzoru. Zarządzanie stopniowo pochłaniało duży majątek, który miała u szczytu kariery. [1] Na zamku przechowywała mnóstwo antyków i osobliwości. [1]