Ogród Botaniczny stołecznego miasta Pragi jest miejską instytucją z terenem w Pradze-Troi, utworzoną uchwałą z 1968 roku i istniejącą od 1 stycznia 1969 roku.

Praski ogród botaniczny został utworzony uchwałą posiedzenia plenarnego Národní výbor hlavního města Prahy w 1968 roku i oficjalnie zaczął istnieć 1 stycznia 1969 roku. Jego teren leży w Troi, w rejonie Podhoří.[1]
Powstanie i wybór miejsca
Jan Jager, późniejszy pierwszy dyrektor, złożył wniosek o utworzenie państwowego ogrodu botanicznego już w 1958 roku. Jako możliwe lokalizacje wskazał park w Průhonicach, górną część doliny Šárki oraz teren między potokiem Motolský potok a zagrodą Cibulka w Košířach. Troja została po raz pierwszy zaproponowana jako lokalizacja w marcu 1965 roku przez ówczesny Útvar hlavního architekta w generalnym planie Trojské kotliny, w którym pojawił się zamiar utworzenia mniejszego ogrodu na terenie dzisiejszego pomnika przyrody Havránka. Planowano wówczas przeniesienie Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Karola do Troi, a ogród miał być częścią kampusu uniwersyteckiego.[1]
Ponieważ teren wokół Havránki był zbyt mały, wydział rolnictwa komitetu narodowego zaproponował przeniesienie na północ od Zoo w Pradze, na obszar między rezerwatami Podhoří i Velká skála. Útvar hlavního architekta przyjął tę propozycję w marcu 1966 roku. Uchwałą nr 111 z 30 kwietnia 1968 roku wydano zgodę na budowę ogrodu w Troi – Podhoří pod nazwą Pražská botanická zahrada, jako samodzielnej jednostki budżetowej w ramach komitetu narodowego, z początkiem istnienia 1 stycznia 1969 roku.[1]
Kierownictwo i rozwój do 1989 roku
Pierwszym dyrektorem został Jan Jager, który kierował ogrodem od 1 stycznia 1969 roku do 31 grudnia 1973 roku. Wraz ze Związkiem Architektów ogłosił konkurs na koncepcję ogrodu, jednak projekt nigdy nie został w pełni zrealizowany. Od 1973 do 1989 roku ogrodem zarządzał Josef Vyskočil. W czasie jego kierownictwa teren wokół budynku administracyjnego przy ulicy Nádvorní stopniowo zamieniano w powierzchnie ekspozycyjne. W 1975 roku powstał duży ogród uprawowy przy ulicy Na Farkách nieopodal osiedla bohnickiego, a kolejny obszar uprawowy założono przy ulicy K Pazderkám.[1]
W 1982 roku w obrębie terenu ogłoszono obszary chronione Podhoří, Salabka i Havránka; ich strefą ochronną został teren całego ogrodu. Nowe studium rozwoju powstało w 1984 roku w Pražský projektový ústav; obejmowało badania, libretto ogrodu i generalny plan dalszego rozwoju, który jednak nie został wprowadzony w życie.[1]
Kolekcje
Także w okresie zastoju budowlanego w ogrodzie zgromadzono bogaty asortyment roślin: zimozielone drzewa i krzewy liściaste oraz iglaste, miniaturowe róże, ogrodowe mieszańce kosaćców i botaniczne rośliny cebulowe. Powstała też kolekcja bonsai, jedna z pierwszych w kraju. Index plantarum z 1979 roku wymieniał 1889 gatunków i kultywarów. Ogród organizował wystawy kosaćców, konkursy przyrodnicze, wykłady dla szkół i obozy wakacyjne.[1] Funkcjonujący ogród otwarty dla publiczności nie powstał jednak w Troi do 1989 roku.[1]
Nowsze budowle
W 2001 roku zbudowano szklarnię Fata Morgana, a w 2008 roku rozebrano stary obiekt określany jako likusák.[1]