FK Dukla Praga to klub piłkarski z Pragi. Jego dzieje według strony klubu zaczynają się w 1948 roku, kiedy pod nazwą ATK (Armádní tělovýchovný klub, Armijny Klub Sportowy) powstał z armijnej reprezentacji piłkarzy odbywających zasadniczą służbę wojskową [1].
Droga do najwyższej klasy rozgrywkowej
W 1946 roku armijni piłkarze dotarli do finału mistrzostw armii sprzymierzonych. Dwa lata później występowali jako Armádní XI, mieli już stały zespół złożony z zarejestrowanych zawodników w mundurach i starali się o start w lidze. Mecz barażowy o czternaste miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej rozegrali z drużyną MZK z Pardubic, zwycięzcą turnieju ROH, w którym spotykały się najlepsze zespoły zakładowe. Żołnierze wygrali pierwszy mecz 4:3, w rewanżu jednak przegrali 3:4. O wszystkim rozstrzygnął więc trzeci mecz na neutralnym terenie w Bratysławie i w nim Armádní XI zwyciężyła 7:1 [1].
Lata 1948–1952
Po wejściu do ligi ATK był zrazu pod względem wyników przeciętną drużyną. Zawodników przy tym nie brakowało: w sezonach 1949, 1950 i 1951 w klubowych koszulkach występowało zawsze około trzydziestu ligowych piłkarzy, a w 1950 roku na Strahovie, gdzie klub miał swój dom, służyło ich sześćdziesięciu czterech. Armia nie dysponowała wówczas innymi ośrodkami sportowymi, dlatego na Strahov trafiali wszyscy piłkarze powołani do zasadniczej służby wojskowej, bez względu na to, czy grali w lidze, w dywizji, czy w niższych klasach [1].
Z tak licznej kadry nie udawało się ułożyć stałego zespołu. Co roku połowa żołnierzy odchodziła do cywila, przychodzili nowi, którzy musieli przyzwyczaić się do innego otoczenia i porządku, a niektórzy z nich w armijnej koszulce nie osiągali wyników znanych z cywilnych klubów. Szybko zmieniali się także trenerzy; w pierwszych trzech latach ligową drużynę prowadzili między innymi Zástěra, Raigl, Čapek, Vévoda i Ženíšek [1].
Przełom nastąpił jesienią 1951 roku wraz z przyjściem trenera Karela Kolskiego, dawnego zawodnika AC Sparta Praga. Kolský był przekonany, że dobry kolektyw można stworzyć tylko ze stałych członków, i dlatego budował stabilną kadrę. W 1952 roku ATK miał już kilku filarów: bramkarzy Dolejšiego i Pavlisa, pomocnika Pluskala oraz lewoskrzydłowego Dobaya. Później dołączyli Šafránek, Ivo Urban, Ladislav Novák, Masopust, Hertl, Ječný i Borovička. Treningi prowadził w sposób bardziej wymagający, niż było to wówczas zwyczajem w czeskiej piłce. Wyniki nie przyszły od razu, jednak według klubu właśnie ta praca położyła fundament pod późniejsze sukcesy [1].
ÚDA i pierwszy tytuł mistrza ligi
W 1953 roku klub przemianowano na ÚDA, czyli Ústřední dům armády Praha (Centralny Dom Armii Praga). Mniej więcej z tego samego czasu pochodzi też dzisiejszy tradycyjny wygląd koszulek. Tworzą go ciemnoczerwony kolor, żółte rękawy, żółte spodenki, żółty kołnierzyk lub obszycie przy szyi oraz czerwono-żółte getry [1].
Liga rozgrywana była w tym roku, na rok przed mistrzostwami świata w Szwajcarii, tylko w jednej rundzie, aby reprezentacja mogła skoncentrować się na meczach kwalifikacyjnych z Rumunią i Bułgarią. ÚDA Praga zdominowała rozgrywki i po raz pierwszy w historii zdobyła tytuł mistrza ligi. Klub sam przypomina, że z powodu ówczesnych reorganizacji piłki nożnej, a także dlatego, że każda drużyna rozegrała zaledwie trzynaście spotkań, tego sukcesu nie należy przeceniać. W tym czasie do ÚDA przyszło trzech czołowych zawodników ówczesnego praskiego Dynama, z inicjatywy Państwowego Urzędu ds. Kultury Fizycznej i Sportu [1].