Anna Pawłowa (1881–1931) była rosyjską baletnicą, która z własnym zespołem występowała w czterdziestu krajach i od której imienia pochodzi nazwa deseru beza Pavlova.
Anna Pawłowa żyła w latach 1881–1931 i należy do najsłynniejszych tancerek w historii baletu. Zadebiutowała na scenie Teatru Maryjskiego w Petersburgu, gdzie otrzymała szereg znaczących ról solowych. Według ówczesnych miar nie odpowiadała ideałowi klasycznej baleriny: miała bardzo szczupłą, delikatną i drobną sylwetkę z długimi rękami i nogami, podczas gdy preferowano raczej mniejsze i bardziej umięśnione tancerki. Mimo to zyskała uznanie dzięki wyraźnie ekspresyjnemu sposobowi wyrazu scenicznego.[1][2]
Karierę rozwijała następnie na Zachodzie, gdzie tańczyła z zespołem Ballets Russes impresaria Siergieja Diagilewa oraz z Baletem Cesarskim. Później założyła własny zespół i przywiozła z nim balet do około czterdziestu krajów, między innymi w 1909 roku do Pragi.[1][2]
Najbardziej znane jest jej związek z Umierającym łabędziem, którego dla niej stworzył Michaił Fokin do utworu Camille'a Saint-Saënsa Łabędź. Jej imię nosi także deser beza Pavlova z bezowego spodu, bitej śmietany i owoców. Według tradycji powstał na jej cześć podczas tournée po Australii i Nowej Zelandii, a oba kraje podobno do dziś spierają się, gdzie przygotowano go wcześniej.[1][2]