Martina Sáblíková jest czeską łyżwiarką szybką, dwukrotną mistrzynią olimpijską z Vancouver z 2010 roku.
_2018.jpg)
Martina Sáblíková jest czeską łyżwiarką szybką, dwukrotną mistrzynią olimpijską na dystansach 3000 i 5000 metrów z igrzysk zimowych w Vancouver oraz zdobywczynią brązowego medalu na dystansie 1500 metrów. [1][3]
Sukcesy olimpijskie i mistrzowskie
Swoje trzy medale olimpijskie z Vancouver zdobyła w 2010 roku jako reprezentantka Armádní sportovní centrum Dukla, w którym spędziła sześć lat i które opuściła w lipcu tego samego roku. W barwach Dukli zdobyła też kolejne medale mistrzostw świata, Europy i Pucharu Świata. [1]
W sezonie 2013 wywalczyła na mistrzostwach świata w Soczi złoty medal na dystansie 5000 metrów i srebrny na dystansie 3000 metrów, mimo problemów zdrowotnych. [2] Przy ogłoszeniu w 2013 roku nazywano ją dziesięciokrotną mistrzynią świata. [4]
Nagrody
W plebiscycie na najlepszego sportowca armii roku 2010, ogłoszonym 27 października 2010 roku w Domu armády w Pradze, zwyciężyła z 665 punktami w głosowaniu 87 trenerów, ekspertów, pracowników ASC Dukla i dziennikarzy. Drugi był wioślarz Ondřej Synek, który stracił do niej 160 punktów. [1]
23 października 2013 roku została ogłoszona Sportowcem Ministerstvo vnitra roku 2013. Druga była wioślarka Miroslava Knapková, a trzecia biathlonistka Gabriela Soukalová. [2]
Nagrodę Jiřího Gutha-Jarkovskiego za rok 2010 odebrała na posiedzeniu plenarnym Czeskiego Komitetu Olimpijskiego w Pradze. Było to jej drugie takie wyróżnienie, po raz pierwszy otrzymała je za rok 2007. W 2010 roku była najbardziej utytułowaną sportsmenką czeskiej ekipy olimpijskiej. Nagroda jest przyznawana od 1934 roku i jest najstarszym czeskim wyróżnieniem sportowym. Otrzymuje ją osobowość roku za wyniki na igrzyskach olimpijskich, mistrzostwach Europy i świata oraz innych prestiżowych zawodach. Trofeum z boginią Nike na marmurowym cokole stworzył artysta Otakar Španiel. [3]
Książki i film dokumentalny
Po sukcesie olimpijskim w Vancouver ukazała się pierwsza książka o niej, do której informacje dostarczał głównie trener Petr Novák. W listopadzie 2013 roku ochrzciła drugą, bardziej autobiograficzną książkę Sama proti času, którą napisała z autorką Radką Červinkovą. W tym samym czasie do kin miał trafić film dokumentalny o tym samym tytule, który Česká televize umieściła w programie pierwszego dnia igrzysk olimpijskich w Soczi 2014. [4]